30 Ιανουαρίου 2017

Το κόκκινο νυφικό (Συλλογικό διήγημα).


    12 φίλοι bloggers με αρχηγό τη Μαριλένα μας, ενώνουν τις δυνάμεις τους σε ένα νέο συλλογικό δρώμενο. "Το κόκκινο νυφικό" είναι μια ιστορία μυστηρίου. Το πως θα εξελιχθεί? Μόνο ο επόμενος blogger που θ' αναλάβει τη σκυτάλη, γνωρίζει.

     Συμμετέχουν με σειρά εμφάνισης:

 1. Μαριλένα από: https://marilenaspotofart.wordpress.com/
  2. Αριστέα από: http://princess-airis.blogspot.gr/
  3. Μαριάννα από: https://onirokosmos-art.blogspot.gr/
  4. Πέτρα από: http://pistos-petra.blogspot.gr/
  5. Μαρία Κανελλάκη από: http://toapagio.blogspot.gr/
  6. Μαρία Νικολάου από: http://tokeimeno.blogspot.gr/
  7. Memaria από: http://mytripssonblog.blogspot.gr/
  8. Γιάννης από: http://idipoton.pblogs.gr/
  9. Αλεξάνδρα από: http://abuttononthemoon.blogspot.gr/
10. Άννα από: http://kloanna.blogspot.gr/
11. Κλαυδία από: http://katoapotinakropoli.blogspot.gr/
12. Χριστίνα από:  http://butterfly-butterflysworld.blogspot.gr/

     Το πρώτο κεφάλαιο της ιστορίας μας, θα το βρεις εδώ, φίλε αναγνώστη, γραμμένο από την αγαπημένη Μαριλένα. Το δεύτερο κεφάλαιο ανέλαβε να φέρει εις πέρας η μαγική πένα της Αριστέας. Όσο για μένα, ζητώ την επιείκειά σου καθώς δεν είμαι και πολύ εξοικειωμένη σε τέτοιου είδους εγχειρήματα! Σειρά, τώρα, έχει το ένα και μοναδικό Πετράδι μας!
     Πέτρα μου, καλή συνέχεια!


     "Μην ταράζεσαι και μη βιάζεσαι, καλή μου! Έχουμε όλο το χρόνο μπροστά μας. Αυτή τη φορά ήρθα για να μείνω, ξέρεις!"
Έβραζε από θυμό, μα συγκρατήθηκε. Ένα παγωμένο χαμόγελο εμφανίστηκε στο πρόσωπό της. "Παλιοθήλυκο! Μικρή οχιά! Θα πάρεις κι εσύ σύντομα το μάθημά σου!"
     Η Άλις το ένοιωσε και ρίγησε! Η συνέχεια προβλεπόταν επικίνδυνα ενδιαφέρουσα. Όμως, ήταν αποφασισμένη να είναι η μόνη νικήτρια, με οποιοδήποτε κόστος!
Στην κορυφή της σκάλας έκανε την εμφάνισή του Εκείνος. Με το ίδιο αυστηρό ύφος. Με τα γνώριμα σκληρά χαρακτηριστικά, την ίδια γνώριμη αδιαλλαξία. Πάλι αυτό το σφίξιμο στο στομάχι! "Ψυχραιμία, Άλις! Μπορείς!".
"Καλώς όρισες, Άλις! Ελπίζω να είχες ευχάριστο ταξίδι. Βλέπω έγινες σωστή δεσποινίδα! Ελπίζω, βέβαια, να συμπεριφέρεσαι και... ανάλογα!"
"Έμαθα να συμπεριφέρομαι όπως επιβάλλουν οι περιστάσεις, κύριε! Καλώς σας βρήκα!".

     Το δωμάτιό της είχε παραμείνει το ίδιο. Τα έπιπλα, τα υφάσματα, η μυρωδιά εκείνης, ακόμα και ο ήχος από το γέλιο της την ώρα που ερχόταν να την αγκαλιάσει κάθε βράδυ και να τη βάλει για ύπνο. Με πόση αγάπη και λαχτάρα την έκλεινε στην αγκαλιά της! Είχαν φροντίσει να εξαφανίσουν, μόνο, από κάθε γωνιά του σπιτιού όλες τις φωτογραφίες της! Όμως η αγαπημένη της γκουβερνάντα μις Σάλι, φρόντισε να της δώσει μία κρυφά, λίγο πριν φύγει. Η γιαγιά της συνήθιζε να λέει πως είναι πολύ καλύτερο και πολυτιμότερο το ν΄αγαπάς από το ν΄αγαπιέσαι. Το σκεφτόταν συχνά αυτό σε σχέση με τον πατέρα της. Πάντα ένοιωθε ότι ποτέ δεν καταλάβαινε τι σημαίνει το ν΄αγαπάς! Σίγουρα αγάπη σημαίνει πολλά διαφορετικά πράγματα σε διαφορετικούς ανθρώπους. Μερικές φορές η αγάπη είναι εκείνη που σε γεμίζει περισσότερο σ΄αυτόν τον κόσμο και μερικές φορές δεν είναι. Μερικές φορές είναι καλή και ευεργετική και άλλες καταστροφική! Άλλοτε, πάλι, είναι δυνατή για να ζει και μετά το θάνατο. Αχ μανούλα! Πόσο αξιολύπητο ήταν το ότι γι΄αυτήν ήταν ένα δωμάτιο με αβάσταχτες αναμνήσεις! Γύρισε στο πλάι και έκλεισε τα βλέφαρά της. Μερικές ώρες ύπνου μετά από ένα τόσο κουραστικό ταξίδι θα τις έκανε καλό. Αύριο, πάλι, είχε τόσα να σκεφτεί.....


     Από μακρυά άκουσε να φτάνουν αμυδρά ήχοι μουσικοί, σχεδόν ξέφρενοι, που της προκαλούσαν μια παράξενη έξαψη κι έδωσαν χρώμα στα όνειρά της. Διάφορα οράματα την ταλαιπωρούσαν. Φωνές και πρόσωπα συγκεχυμένα. Ξύπνησε ξαφνικά μ΄ένα συναίσθημα ανησυχίας. Για αρκετή ώρα δεν μπορούσε να ξεχωρίσει αν ήταν ξύπνια ή κοιμόταν, γιατί ο ήχος από κάποια αδιόρατη φλογέρα αντηχούσε ακόμα διαπεραστικά στ΄αφτιά της. Όταν, όμως, είδε στο πάτωμα τις φεγγαροαχτίδες στο χρώμα του πάγου και το περίγραμμα των γοτθικών παραθύρων, κατάλαβε ότι θα έπρεπε να είναι ξύπνια στην έπαυλη του Κόλντμπερι.  Άκουσε ένα μακρινό ρολόι να χτυπά δύο και ήταν πλέον σίγουρη ότι ήταν ξύπνια. Μια περίεργη, αλλόκοτη μελωδία ακουγόταν ανεπαίσθητα από κάπου.

     Σηκώθηκε νευρικά και άρχισε να βηματίζει στο πάτωμα. Εντελώς μηχανικά πλησίασε το βορινό παράθυρο και κοίταξε έξω στη φεγγαρόλουστη νύχτα, στον κήπο, στη σκοτεινή ήσυχη λίμνη. Στο μεγαλύτερο μήκος της υπήρχαν δέντρα, έτσι ώστε η λίμνη ήταν σκιερή και σκοτεινή ακόμα και στο φως της μέρας. Τα νούφαρα που φύτρωναν μέσα της και τα πράσινα φύλλα με τα κόκκινα λουλούδια τους έκαναν το νερό να φαίνεται πιο μαύρο και δημιουργούσαν την εντύπωση πως ήταν απύθμενη, όταν κοιτούσες το νερό. 

     Ένας μικρός κυματισμός στο νερό φάνηκε στο φως του φεγγαριού, αχνός που δεν υπήρχε προηγουμένως εκεί. Ένοιωσε ανατριχίλα στη θέα του, αλλά χάθηκε πάλι με την ίδια ταχύτητα που είχε εμφανιστεί. Πίστεψε πως τα μάτια της την είχαν γελάσει. Ένας παγωμένος άνεμος την τύλιξε, μια αγωνιώδη συναισθηματική ένταση, μια τρομερή ερημιά ψυχής! Ήταν, ακριβώς, λες κι όλες οι λύπες και οι πόνοι μιας ολόκληρης ζωής είχαν ζωντανέψει πάλι! Μια ανείπωτη μοναξιά, μια βασανιστική επιθυμία επαφής, μια απίστευτη οδυνηρή λαχτάρα, τη συγκλόνισε και την κομμάτιασε. 

     Τραβήχτηκε μακρυά, ριγώντας, με κομμένη την ανάσα. Δάκρυα ξεπρόβαλαν στα μάτια της και τα έκλεισε για να τα φυλακίσει. Και καθώς τα άνοιγε πάλι, μέσα από το θολό της βλέμμα, ένα αδύνατο πρόσωπο... μια ψιλόλιγνη φιγούρα στα λευκά, ένα γνώριμο πρόσωπο γυναίκας με σκοτάδι στη θέση των ματιών και καστανά, ξέπλεκα μαλλιά που έπεφταν υγρά στο πλάι του κεφαλιού, ήταν αυτό που αντίκρισε μπροστά της. "Λατρεμένη μου, μονάκριβή μου Άλις! Γύρισες!"


22 σχόλια :

Tante Kiki είπε...

Πολύ ωραίο...για να δούμε τη συνέχεια!!
Στο μεταξύ, εσύ κέρδισες το δεύτερο δωράκι του giveaway. Δες εδώ: http://tantekiki.blogspot.gr/2017/01/blog-post_30.html
Περιμένω mail με τα στοιχεία σου για να σου στείλω το δωράκι Μαριάννα και σου εύχομαι να είσαι πάντα τυχερή κι ευτυχισμένη!!
Καλό σου βράδυ!

airis είπε...

Μαριάννα μου! Άξια!
Μπράβο ρε συ! Έδωσες ακόμα περισσότερο μυστηριακή ατμόσφαιρα, χωρίς να αναγκαστείς να προβείς σε αποκαλύψεις από τώρα. Χαίρομαι που πήδησες χαριτωμένα το εμπόδιο που σήκωσα :))
Έτσι έχει ζουμί η ιστορία μας και δρόμο (πολύ θέλω να φαντάζομαι)!
Τι καλά! Μα τι λέω; Υπέροχα!
Ενθουσιάστηκα πολύ, είναι ολοφάνερο νομίζω!
Πολλά φιλιά και καλή συνέχεια να έχουμε!

ANNA Flo είπε...

Τι όμορφα που συνεχίζεται. Μπράβο σου Πολύ μυστήριο και αυξάνεις την αγωνία μας. Πολύ ωραία συνέχεια. Περιμένω εναγωνίως τις/τους επόμενους
Καλό σου βράδυ

marilena spotofart είπε...

Μαριάννα μου!!! Έδωσες πολύ ωραία την συνέχεια!! Τι λες τώρα;; Οσο μπορείς να συμμετέχεις στα δρώμενα γραφής κοπελα μου!! Μου άρεσαν πάρα πολύ οι περιγραφές σου, απίστευτα ατμοσφαιρικές και μας βάζεις ακόμα περισσότερο όσο προχωράμε σε αγωνία για το τι τελικά θα συμβεί!!!
Εχει να εξιχνιάσει πολύ μυστήριο η Αλις!!!! Υπέροχη πάσα δίνεις στην συμπεθερούλα μου!!! Πολλά φιλιά σου στέλνω Μαριάννα μου και να χεις μια όμορφη βδομάδα!!! ❤

Ελένη Φλογερά είπε...

Μαριάννα μου περιέπλεξες ακόμη πιο πολύ το μυστήριο και τώρα έχω μεγαλύτερη προσμονή για την συνέχεια. Μπράβο σου!
Καλή εβδομάδα!

Woman in Blogs είπε...

Μαριάννα! Οι περιγραφές σου ήταν καλογραμμένες και μες στο κλίμα της εποχής. Μπράβο σου!
Όσο για το μυστήριο, που τόσο όμορφα προχώρησες, μου αρεσε πολύ! Έδωσες γενναιόδωρα "αέρα" στην Πέτρα να συνεχίσει!
Κι επειδή, όπως λέγαμε, είναι και μένα η πρώτη μου συμμετοχή σε συλλογικό, φεύγω ενθουσιασμένη και αισιόδοξη. Τα κατάφερες περίφημα κι έχω ελπίδες...
Καλό βράδυ!

Maria Kanellaki είπε...

Mαριάννα μου καλώς σε βρίσκω στον Πύργο του Κόλντμπερι! Παρασύρθηκα γλυκά στην αέρινη ιστορία σου και βούτηξα στη λίμνη με τα νούφαρα. Μπράβο σου, έδωσες μια πολύ καλή συνέχεια στην ιστορία και ξεδίπλωσες τα εσώψυχα της ηρωίδας μας. Να δούμε τώρα η άλλη ηρωίδα η Πέτρα μας, πώς θα κάνει ζάφτι την ψηλόλιγνη φιγούρα της λίμνης...
Καλό βράδυ να έχεις και χάρηκα που γνωριστήκαμε μέσω αυτού του "νυφικού" :-)

nikol είπε...

Μου αρέσει πολύ να σας διαβάζω στις συλλογικές σας γραφές !!! Με συνεπήρε και μένα η ανάλυση της ψυχολογίας της ηρωίδας για την θέση της μέσα στον πύργο έρημο από αγάπη !!!Να είσαι καλά για την όμορφη συνέχεια !!!
Καλό ξημέρωμα

Giannis Pit είπε...

Καλησπέρα Μαριάννα. Εσύ είσαι παιδί μου που είχες άγχος καθώς δεν είχες εμπειρία από τέτοιου είδους εγχειρήματα ; Εγώ, διάβασα μια πανέμορφη συνέχεια που με συνεπήρε και με συγκίνησε. Και δεν το λέω κολακευτικά, δεν έχω και λόγο άλλωστε.
Λάτρεψα την περιγραφή της εικόνας της Λίμνης.....! ειλικρινά πολύ δυνατό σημείο στη γραφή σου. Εκπληκτική γκρίζα και μυστηριακή εικόνα που συνεχίστηκε με την "παρουσία" της άγνωστης μορφής της λίμνης. Οι αναφορές στα έργα και την ατμόσφαιρα του Έντγκαρ Άλαν Πόε είναι κάτι που με συγκίνησε. Πάγωσα όντως με την πρώτη επαφή κόρης και πατέρα καθώς η απόσταση μεταξύ τους χαοτική.
Πραγματικά η ατμόσφαιρα μυστηρίου ανεβαίνει διαρκώς όπως και ο πήχυς του διηγήματος ακόμα περισσότερο.
Καλή βδομάδα κορίτσι μου και χαίρομαι που γνωρίζω καλύτερα τη γραφή σου.

Ρένα Χριστοδούλου είπε...

Περίμενα με αγωνία τη συνέχεια και τώρα έχω ακόμα πιο μεγάλη.
Πολύ μυστήριο Μαριάννα μου,μπράβο σου.
Η περιγραφή σου φανταστική. Έχουμε δρόμο ακόμη μέχρι την κορύφωση της υπόθεσης.
Φιλάκια πολλά.

Μαρία Νικολάου είπε...

Μαριάννα μου τι ωραία γραφή!
Πολύ λογοτεχνική η συνέχεια σου.
Συνεχίζουμε δυναμικά λοιπόν!

Bre Melaxrinaki είπε...

Η αγωνία όσο πάει και κορυφώνεται.
Μπράβο Μαριάννα μου.
Μας κρατάς μέσα στην αγωνία και στο μυστήριο
και όσο πάει, τόσο ανυπόμονη γίνομαι για τη συνέχεια.
Συγχαρητήρια πολλά.
Αναμένουμε τη συνέχεια...
Φιλιά πολλά.

Marie-Anne είπε...

Ζητούσες την επιείκειά μας, αλλά η συνέχεια που έδωσες στο διήγημα είναι υπέροχα γραμμένη και κάνει το μυστήριο ακόμα πιό έντονο!
Πολύ ωραία η γραφή σου, Μαριάννα! Ανυπομονώ να διαβάσω την συνέχεια!
Καλό μήνα να έχεις!

Μαρία Έλενα είπε...

Όμορφο.
Περιμένουμε την συνέχεια.
Καλό μήνα.
Φιλάκια ...

Memaria είπε...

Μαριάνα μου το διάβασα με μια ανάσα!
Εκπληκτικά έδωσες τη συνέχεια και μας έμπασες και στο μυστήριο για τα καλά!
Μεταξύ μας, δε σε φοβόμουν καθόλου και φυσικά δεν είχα αγωνία για το αν θα τα καταφέρεις! Ήξερα πως το έχεις άνετα!
Φιλιά πολλά και καλό μήνα!

Άννα Παπαδοπούλου είπε...

Καταπληκτική η συνέχεια!
Άξια συγχαρητηρίων Μαριάννα.
Περιμένω με αγωνία την συνέχεια.
Φιλιά πολλά

Funky Monkey είπε...

Τι όμορφα που προχωράει η ιστορία! Έδωσες πολύ καλή συνέχεια, περιμένουμε να δούμε τώρα τι θα γίνει παρακάτω.
Φιλιά και καλό μήνα!

Σμαραγδάκι Ρούλα είπε...

Επάξια συνέχισες την ιστορία Μαριανα μου της έδωσες ακομα ενα κομμάτι μυστηρίου
ωραια περιγραφή της σκοτεινης λίμνης.. θα περιμενουμε την συνεχεια απο την Πέτρα
μας..τι ωραιες αυτές οι συλλογικές συμμετοχές φιλακιααααα.. να έχεις ενα ομορφο Σαββατοκύριακο

Κλαυδία είπε...

Θαυμάσια η γραφή σου Μαριάννα, άρχισα να αισθάνομαι ένα δέος.....για την ατμόσφαιρα που δημιούργησες με τις θαυμάσιες περιγραφές σου....Περιμένω εναγώνια τη συνέχεια, αγαπώ πολύ τις συλλογικές γραφές !!! Καλή εβδομάδα !!!

Mia Petra είπε...

Αγαπημένη μου Μαριάννα, εσύ ήσουν που δεν θα τα κατάφερνες με την γραφή, και με έχεις βάλει τώρα σε "αναμμένα κάρβουνα" με τον τρόπο όχι μόνο τής γραφής σου, αλλά και της...θριλερικής εξέλιξης;;; Ανέβασες πολύ ψηλά τον πήχη, και θα παλέψω με τα "κύματα" για να ανταπεξέλθω! Ωστόσο, αυτό που διαβάζω από την αρχή ως τώρα, είναι ένα θαυμάσιο διήγημα κι εύχομαι να σταθώ επάξια συνεχίστρια.. Πολλά φιλιά και εν αναμονή τής συνέχειας, που μάλλον δεν θα αργήσει πολύ ακόμα (νισάφι πια, χαχα!) ❤

Onirokosmos είπε...

Σας ευχαριστώ τόσο πολύ όλες/όλους σας, για το αγκάλιασμα και τα ενθαρρυντικά σας σχόλια!!
Ειλικρινά, δεν ήμουν πολύ σίγουρη ότι θα μπορούσα να τα καταφέρω. Κι άλλες φορές είχα δει να πραγματοποιούνται διάφορα λογοτεχνικά συλλογικά δρώμενα και πάντα ήμουν διστακτική.

Η αλήθεια είναι ότι πήρα το ρίσκο και τελικά το διασκέδασα με την καρδιά μου! Η συνέχεια μου βγήκε μάλλον αβίαστα και χαίρομαι ιδιαίτερα - πέρα από τη συγγραφική ικανοποίηση - που κατάφερα να προσθέσω έστω ένα μικρό λιθαράκι σε ένα υπέροχα εξελισσόμενο δρώμενο.
Καλή αναγνωστική συνέχεια και καλή επιτυχία (που είναι σίγουρη!) σε όλη την ομάδα!!

des tzav είπε...

Να προσθέσω κι εγώ τον ενθουσιασμό μου για την εξέλιξη αυτής της ιστοριας;Ενθουσιάστηκα με τη γραφή σου αλλά και με την εξέλιξη που με κάνει να φεύγω τρέχοντας στη Πέτρα για να δω τον αριστοτεχνικό τρόπο που το χειρίστηκε!
Μαριάννα Καλώς σε ξαναβρήκα!