29 Σεπτεμβρίου 2016

Μέσα από μία καρτ ποστάλ...


     "Να γυρίζεις τη γης, να βλέπεις - να βλέπεις - και να μην χορταίνεις, καινούργια χώματα και θάλασσες κι ανθρώπους και ιδέες, και να τα βλέπεις όλα για πρώτη φορά, να τα βλέπεις όλα σα για τελευταία φορά, με μακρόσερτη ματιά. Κι έπειτα να σφλανάς τα βλέφαρα και να νιώθεις τα πλούτη να κατασταλάζουν μέσα σου ήσυχα, τρικυμιστά, όπως θέλουν, ωσότου να τα περάσει από την ψιλή κρισάρα του ο καιρός, να κατασταλάξει το ξαθέρι απ' όλες τις χαρές και τις πίκρες σου - τούτη η αλχημεία της καρδιάς, είναι, θαρρώ μια μεγάλη, αντάξια του ανθρώπου ηδονή". 

                                                                     Νίκος Καζαντζάκης"Ταξιδεύοντας στην Ισπανία".

     Ταξίδι για ΄μένα, σημαίνει, ο κάθε δρόμος να σε πηγαίνει στην άκρη του εαυτού σου. Ταξίδια μακρινά ή κοντινά, διαδρομές της ψυχής αλλά και του μυαλού,  Και τα ταξίδια του νου είναι τ' ακριβότερα ταξίδια. 
Τα ταξίδια, όπως και τα βιβλία, προσφέρουν εμπειρίες, συναισθήματα, αναμνήσεις, γνώσεις, εικόνες, προβληματισμούς, πηγαίνουν τη σκέψη ένα βήμα πάρα πέρα. Είναι αξιοθαύμαστο, στ΄αλήθεια, πως ακόμα κι αν χαθούν οι φωτογραφίες ενός ταξιδιού, στη μνήμη παραμένουν οι εικόνες ζωντανές έτσι κι αλλιώς.

    Το καλοκαιρινό δρώμενο της Μαρίας ΝΤαξιδεύοντας με μια καρτ ποστάλ, δεν σας κρύβω ότι με ενθουσίασε σαν ιδέα εξ αρχής! Αφενός, γιατί όπως κατάλαβες, παρεάκι, αγαπώ πολύ τα ταξίδια και αφετέρου επειδή λατρεύω εξίσου τις καρτ ποστάλ. Ανυπομονούσα για το μυστικό μου ταίρι, μα ομολογώ, ότι ακόμα περισσότερο ανυπομονούσα για την καρτ ποστάλ που θα παραλάμβανα.



     Και έφτασε! Την παρέλαβα μόλις προχθές και η χαρά μου είναι μεγάλη, ίδια με ενός παιδιού. Επειδή είναι μία και μοναδική, όπως και μυστικός μου αποστολέας... Επειδή είναι χειροποίητη και η δημιουργός του θεωρώ ότι είναι ξεχωριστή στο είδος της (κατά καιρούς, έχω θαυμάσει και ομολογουμένως, "ζηλέψει" τις υπέροχες δημιουργίες της)... Επειδή με συγκίνησε με τα λόγια της και εύχομαι από καρδιάς, να πραγματοποιήσει σύντομα το όνειρό της...





     Κι επειδή συνοδευόταν από μια παραμυθένια καρδιά με μεθυστικό άρωμα...



     Όχι, Μαριάννα μου, δεν έχω πάει στο μέρος της καρτ ποστάλ σου. Όμως, αφέθηκα σ΄ένα ταξίδι ονειρικό να περιπλανηθώ στις ομορφιές και στα δρομάκια της φωτογραφία σου, όταν την παρέλαβα. Κι αν την πραγμάτωση των ταξιδιών μας αναβάλλουμε, πάντα ελπίζουμε σε ένα αύριο που θα μας ταξιδέψει εκεί που η καρδιά μας ποθεί. Σ΄ευχαριστώ πάρα πολύ, για τα όσα απλόχερα μου χάρισες φίλη μου!!

     Θα σ΄αφήσω κάπου εδώ τώρα, παρεάκι. Ξέρω ότι εξαφανίστηκα, πάλι, για αρκετό καιρό, όμως έμπαινα κλεφτά στα σπιτάκια όλων σας και παρακολουθούσα σαν κομήτης. Θα τα ξαναπούμε σύντομα, ωστόσο. Να είστε όλοι καλά και να περνάτε ακόμα καλύτερα!



                                       


     Υ.Γ. Ήξερες πως, η επίσημη ονομασία της καρτ ποστάλ είναι Επιστολικόν Δελτάριον? Όμως, δεν πρέπει να συγχέεται με το Ταχυδρομικά Δελτάρια, τα οποία είναι μη εικονογραφημένα. Έχει άπειρους φίλους ανά τον κόσμο και ο διεθνής όρος για τη μελέτη και τη συλλογή των Επιστολικών Δελταρίων είναι άμεσα συνδεδεμένος με την ονομασία τους: Δελτολογία (στα αγγλικά: Deltiology). Ωστόσο, στη χώρα μας χρησιμοποιείται ο όρος Καρτοφιλία για τους συλλέκτες του είδους, κάτι αντίστοιχο με το Φιλοτελισμό για τους φίλους του γραμματοσήμου.

4 Αυγούστου 2016

Frosted Lemonade - Παγωμένη λεμονάδα... αλλιώς!


     "Το λέω και το ξαναλέω, αλλά το καλοκαιράκι θέλει δροσιά. Ξέρεις τι δροσερό δεν έχουμε κάνει ακόμα; Ξέρεις - ξέρεις! Δεν έχουμε κάνει ακόμα δροσερό ρόφημα. Έλα να κάνεις ένα, να χαρούμε όλοι. Μπορεί να είναι οτιδήποτε θέλεις εσύ. Με ή χωρίς αλκοόλ, με ή χωρίς καφέ, με ή χωρίς φρούτα. Αρκεί να πίνεται, να είναι δροσερό και να το έχεις φτιάξει με τα χεράκια σου. Και μαζί συνταγή και οδηγίες παρασκευής. Ακόμα και αν είναι ένα απλό φραπεδάκι ε; Δεν είμαστε όλοι γνώστες! Ευκαιρία να μάθουμε!"

     Τάδε έφη Άννα, ή, κοινώς ντουλαπάκι! Και η επιθυμία της αποτελεί την αποστολή του Καλοκαιρινού μαραθώνιου δημιουργικότητας.

     Η συνταγή που θα σας δώσω είναι πανεύκολη, γρήγορη και απολαυστική και αφορά μια παγωμένη αρωματική, σπιτική λεμονάδα, λίγο διαφορετική απ΄ όσες άλλες έχουν, κατά καιρούς, πέσει στην αντίληψή μου.


     Έλα, λοιπόν, παρεάκι να τη φτιάξουμε μαζί! Λίγα τα υλικά και δεν θα κουραστείς καθόλου. Θα χρειαστούμε:

  • 1 φλιτζάνι φρεσκοστυμμένο χυμό λεμονιού
  • 1/2 φλιτζάνι ζάχαρη
  • 2 φλιτζάνια νερό
  • 2 φλιτζάνια παγωτό βανίλια


     Ανακατεύουμε το χυμό λεμονιού μαζί με την ζάχαρη, μέχρις ότου αυτή διαλυθεί καλά. Προσθέτουμε το νερό και ανακατεύουμε πάλι, μέχρι να ομογενοποιηθεί το μείγμα μας. Κατόπιν, το τοποθετούμε την κατάψυξη για τουλάχιστον 1 ώρα. 
     Βγάζοντας από την κατάψυξη το τοποθετούμε στο μίξερ, προσθέτουμε το παγωτό βανίλια και χτυπάμε όλα τα υλικά μαζί, σ΄ ένα κρεμώδες βελούδινο αποτέλεσμα.


     Σερβίρουμε σε ποτήρια και διακοσμούμε με φέτες λεμονιού. Θα λατρέψετε τη γεύση της!


6 Ιουλίου 2016

Happy Birthday! - Καλοκαιρινός μαραθώνιος δημιουργικότητας, εβδομάδα 3η.


     Όχι, πείτε μου τώρα σοβαρά και εντελώς μεταξύ μας! Υπάρχει άτομο που μπορεί ν΄αντισταθεί στη σοκολάτα, όσο διατροφικά ισορροπημένο κι αν είναι? Ειδικά εκείνες τις στιγμές που σε πιάνει αυτό το "κάτι" για γλυκό, πόσες φορές δεν έχεις ευχηθεί να είχες πρόσφορο ένα κομματάκι σοκολάτας?! Ακόμα κι αν κρατιέσαι, δύσκολο να μην ενδώσεις στο τέλος σ΄αυτόν το γευστικό πειρασμό.

     Όταν, λοιπόν η Άννα μας ζήτησε να φτιάξουμε ένα γλυκό για τα γενέθλιά της, ως αποστολή της 3ης εβδομάδας του Καλοκαιρινού μαραθωνίου δημιουργικότητας, το μυαλό μου πήγε... που αλλού, λέτε? Μα, στη σοκολάτα φυσικά! Μικρό ή μεγάλο, απλό ή πολύπλοκο, καλοκαιρινό ή χειμωνιάτικο, ο,τιδήποτε γλυκό θέλαμε, αρκεί να τρωγόταν. Μετά την ολοκληρώσή του και πριν εξαφανιστεί (!!!!), έπρεπε να βάλουμε ένα κεράκι πάνω στο γλυκάκι και να το βγάλουμε μια φωτογραφία.


     Επέλεξα, λοιπόν, μια τούρτα σκαντζοχοιράκι, εύκολη και παιχνιδιάρικη, με υπέροχη γεύση σοκολάτας! Δεν χρειάζεται ιδιαίτερη προσπάθεια να γίνει, μιας και στην πραγματικότητα τη βάση του αποτελεί το γνωστό σε όλους μας "μωσαϊκό", ή αλλιώς, "κορμός σοκολάτας με μπισκότο". Ως παραλλαγή του τριμμένου μπισκότου, δε, μπορείτε να αντικαταστήσετε - εξ ολοκλήρου ή κατά το ήμισυ - το μπισκότο με τριμμένο μουστοκούλουρο και η γεύση... απογειώνεται ακόμα περισσότερο!!


     Αφού, λοιπόν, προετοιμάσω το μίγμα για μωσαϊκό, τοποθετώ λαδόκολλα σ΄ένα δίσκο και με τα χέρια μου του δίνω το κατάλληλο σχήμα, αυτό του σκαντζόχοιρου. Τελειώνοντας, τον τοποθετώ στο ψυγείο να σφίξει (προσωπικά, τον άφησα 2 ώρες). Στη συνέχεια, μετέφερω τον σκαντζόχοιρο σε πιατέλα και με τη βοήθεια σπάτουλας άπλωνω το γλάσο σοκολάτας, καλύπτοντας ομοιόμορφα ολόκληρη την επιφάνεια.


     Για το γαρνίρισμα χρησιμοποίησα ψίχα αμυγδάλου, ελαφρώς καβουρδισμένη. Έκοψα το ολόκληρο αμύγδαλο κατά μήκος και τοποθέτησα τα κομμάτια σε ομοιόμορφες σειρές, να μοιάζουν με βελόνες. Εναλλακτικά, μπορείται να χρησιμοποιήσετε τρούφα, ή συνδιασμό τρούφας κι αμυγδάλων. Τρία κουφετάκια smarties για μυτούλα και ματάκια και ο σοκολατένιος σκαντζόχοιρος είναι έτοιμος να κλέψει... καρδιές και γευστικές εντυπώσεις!


     Θέλετε ν΄απολαύσετε περισσότερες γλυκιές συμμετοχές? Δεν έχετε παρά να ρίξετε μια ματιά στο μαγικό ντουλαπάκι και θ΄ανακαλύψετε πράματα και θάματα!!

            Αν και λίγο αργά, όχι πολύ όμως, καλό μήνα γλυκό και δροσερό για όλους σας!

24 Ιουνίου 2016

Καλοκαιρινός μαραθώνιος δημιουργικότητας - Εβδομάδα 2η.


     Ένα μικρό ψαροκάικο είναι η ζωή μου. Ένα μικρό φθαρμένο ψαροκάικο που έχει σμαραγδιά φεγγάρια στο κατάρτι του κι ένα ξεσκούφωτο ήλιο αληταρά για τιμονιέρη. Ένα ψαροκάικο δίχως ρότα.

- Που πάμε καπετάνιο; με ρωτάει ο τιμονιέρης και μου κλείνει το μάτι.

- Όπου πάνε τα κύματα, λέω επίσημα εγώ.

   


     Και τα σμαραγδιά φεγγάρια που είναι στο κατάρτι σκάνε σαν ρόδια στην κουβέρτα. Κι ο ξεσκούφωτος ήλιος ο αληταράς παρατάει το τιμόνι του και χορεύει. Και η νύχτα γεμίζει χιλιάδες ήλιους αληταράδες. Και η ψυχή μου γεμίζει νύχτες πολύχρωμες. Γεμίζει σμαραγδιά φεγγάρια και θαλασσινά πουλιά. Που να χωρέσουν μέσα μου όλα αυτά; Που να στριμωχτούν π΄ ανάθεμα τα;

   

     Αν βρισκόταν τώρα κάποιος δίπλα μου να μου ζεστάνει τα χέρια… να μου πει ψιθυριστά: "Εντάξει. Μη φοβάσαι μωρό μου". Κι εγώ να σύρω τα δάχτυλα μου στο πρόσωπο του και να πιάσω το σχήμα του χαμόγελου του. Να πιάσω το σχήμα του κόσμου. Και να γλυκαθώ. Κάτι τέτοιες νύχτες είναι που έχω κάνει όλες τις αγοραπωλησίες της ψυχής μου με τον πρώτο έμπορα που θα μου παρουσιαστεί.


     Πουλάω τα πάντα, έτσι για έναν παρά...

                                                                            Σκισμένο ψαθάκι - Αλκυόνη Παπαδάκη

     Η δεύτερη αποστολή του Καλοκαιρινού μαραθώνιου δημιουργικότητας ολοκληρώθηκε με μεγάλη επιτυχία από το ντουλαπάκι μας. Η αποστολή σχετικά απλή: ταξιδεύοντας με το μυαλό όπου εμείς θέλουμε, μας ζητήθηκε από την Άννα μια οποιαδήποτε κατασκευή με ένα ιδιαίτερο υλικό! Τον χάρτη.

     Έφτιαξα, λοιπόν, ένα  κοχύλι - μενταγιόν χρησιμοποιώντας το χάρτη της Σάμου (που ανακάλυψα πρόσφορο σ΄ένα ταξιδιωτικό περιοδικό), σήκωσα και την άγκυρα της λιλιπούτειας χάρτινης βαρκούλας μου και ξεκίνησα ένα μαγικό ταξίδι στις απαράμιλλες ομορφιές του Αιγαίου! Κι επειδή ένα ταξίδι δεν είναι ποτέ αρκετό, σειρά πήρε ένα ακόμη κοχύλι που, αυτή τη φορά, έγινε δαχτυλίδι.

     Επειδή, πάνω και πέρα απ΄όλα... "Φτάνει που ονειρευόμαστε. Φτάνει που ενώ τρύπησε το τσεπάκι της ψυχής μας, δεν χάσαμε τα ναύλα του ονείρου."

6 Ιουνίου 2016

Τα φεγγάρια του έρωτα - Παίζοντας με τις λέξεις #8.


     Στέκονται εδώ. Ολόγιομα. Να φυλάνε τις άγρυπνες νύχτες της καρδιάς, να νανουρίζουν τα "αχ" της, να ξεγελάνε την έλλειψή της, τους φόβους της, να της κάνουν παρέα. Κόβουν βόλτες στον ουρανό και χαμογελάνε μόρτικα φλερτάροντας με τ΄αστέρια, που όλο προσεύχονται για τα πάθη των ανθρώπων κοιτάζοντας την πόλη από ψηλά.

     Γράφουν ποιήματα, αραδιάζουν λέξεις μαγικές, όμορφες λάγνες λέξεις - κι ας είναι παλάτια χτισμένα πάνω στην άμμο, που ο αέρας όταν έρθει θα σκορπίσει τη σκόνη τους - λέξεις που θέλουν ν΄ακουστούν χιλιόμετρα μακρυά, λέξεις... κατακτιάρικες που - μεταξύ άλλων - θέλουν να κερδίσουν την επιβεβαίωση της ανθρώπινης ύπαρξης, λέξεις πλάνες - κιμωλίες χαράς. Βρίσκουν ανοιχτά παράθυρα και απρόσκλητα τρυπώνουν μέσα, σίγουρα για τη φιλοξενία του ιδιοκτήτη που θα υποκύψει στη γοητεία τους.


     Άλλοτε μελαγχολικά και άλλοτε ευτυχισμένα, μιλάνε για το ιερό παίδεμα, το γλυκό βάσανο, την αγωνία του "θέλω" που στην προσπάθειά του να εκφραστεί γίνεται έκρηξη, βομβιστική επίθεση μέσα στο σκοτάδι κι εκείνα οι μόνοι συνένοχοι στο έγκλημα. Έχουν τη γλυκιά υπομονή του φίλου που ακούει χωρίς να κουράζεται, συμβουλεύει, λέει τα δικά του και στο τέλος καταλήγει πως... "κανείς δεν μπορεί να πει περισσότερα για την αγάπη, από την αγάπη"!

     Και φεύγουν. Λίγο πριν το ξημέρωμα. Μια νύχτα ακόμα. Τα φεγγάρια του έρωτα δεν κοιμούνται ποτέ.

                                              

     Παίζοντας με τις λέξεις #8 μια μοναδική εμπειρία απόλαυσης! Ένα συναγωνισμός με ποιότητα και ομορφιά. Μια υπέροχη οικοδέσποινα, μια συγκλονιστική νικήτρια και 21 διαμαντάκια που αξίζει να αφιερώσετε το χρόνο σας απολαμβάνοντάς τα! Καλή ανάγνωση, σε όσους τώρα ξεκινούν.