28 Νοεμβρίου 2016

Παραμύθι - 25 λέξεις #10


                                                 Περπατώ μέσα στο δάσος,
                                                 όταν ο Λύκος είναι εδώ...

                                                  Κόκκινη κλωστή δεμένη
                                                  στη Σκουφίτσα τυλιγμένη.
                                            Δωσ' της κλώτσο κι αν δεν γυρίσει,
                                                το παραμύθι έχει πια σβήσει.

                                            Επτά οι νάνοι ευθύς μπροστά μου
                                                 κι ο Πρίγκηπας στο άλογο.
                                               Μια κολοκύθα άμαξα σέρνει,
                                              χρόνο δεν χάνω και προχωρώ.


                                                    Κόκκινη κλωστή δεμένη
                                                     στο γοβάκι τυλιγμένη.
                                               Δωσ΄της κλώτσο κι αν γυρίσει,
                                                    η μαγεμένη θα ξυπνήσει.

                                                  Το παραμύθι έχει αλλάξει,
                                                   μία φορά κι έναν καιρό.
                                             Μάγισσες κλέβουν τα όνειρά μου,
                                                 δρόμο ανοίγω για να τα βρω.

                                                   Κόκκινη κλωστή δεμένη
                                                στο δάσος τρέχω τρομαγμένη.
                                                 Δώσ΄της κλώτσο να γυρίσει,
                                                τον Λύκο μήπως και φοβίσει.

     25 λέξεις #10. Μια εκπληκτική, όσο και "δύσκολη" φωτογραφία. Εικόνα - προτροπή για να ξεδιπλώσεις ό,τι συναισθήματα σου δημιουργούνται στη θέα της. Με λίγα λόγια, σε λίγες αράδες, να περιγράψεις το ταξίδι του μυαλού σου.

     Ως αποτέλεσμα αυτού, 21 πολύτιμα διαμαντάκια (22 συμμετοχές μαζί με τη δική μου, αλλά μην... ευλογάμε τα γένια μας!). Μια υπέροχη συλλογή με ξεχωριστά ολιγόλεκτα σε περιμένουν να τ΄απολαύσεις, στο φιλόξενο blog της Μαρίας Νικολάου. Πολλά συγχαρητήρια στην εξαιρετική συμμετοχή - πρωτιά της Μαρίας μας! Πολλά μπράβο σε όλες της συμμετοχές!

     Υ.Γ. Οι στίχοι με διαφορετικό χρώμα είναι αυτοί που επέλεξα για τη συμμετοχή μου στο δρώμενο. Σας ευχαριστώ πολύ όλους!

10 Νοεμβρίου 2016

Παραίτηση (Χαϊκού 2).



    Επειδή, "ένα ίσον... κανένα!" - όπως λέει και ο σοφός λαός - μια ακόμη συμμετοχή στο δρώμενο της Μαρίας Νικολάου - Χαϊκού. Φυσικά κι εδώ ζητώ την επιείκειά σας! 
    Καλό απόγευμα σε όλους σας.

8 Νοεμβρίου 2016

Παραίσθηση (Χαϊκού).



                                                                  Ονείρου παραίσθηση,
                                                                  μορφή αέρινη απλώνει.
                                                                  Σκοτάδι.

                                                                  Θύμηση

                                                                  ακάλεστης αμφιβολίας.
                                                                  Παιχνίδια μυαλού.

                                                                  Σιωπώ. Αφουγκράζομαι!

                                                                  Χτύπο το χτύπο
                                                                  βαριανασαίνω.

                                                                  Ψυχής ασυντρόφευτα,

                                                                  λόγια ανείπωτα.
                                                                  Σκιές αναδύουν.

                             Συμμετοχή στο δρώμενο της Μαρίας Νικολάου - Χαϊκού

                                         

7 Οκτωβρίου 2016

Να σε βλέπω να γελάς!


... Είμαι καλά να λες...

Για όσες φορές μπήκες σε ξένα παπούτσια που σε στένευαν..

Για όλες τις νύχτες που αποκοιμήθηκες κλαίγοντας..
Για τις αγκαλιές που έδωσες κι έμεινες με άδεια χέρια..

Είμαι καλά να λες...

Για τα λόγια που υπερεκτίμησες και δεν έπρεπε...
Για το χώρο που έδωσες και τελικά έμεινε κενή η θέση δίπλα σου...
Για όλες τις φορές που ξέμεινες σε άδειους δρόμους...
Για όλους τους θυμούς που δεν έλεγξες...
Για ό,τι σκόρπισε... Ό,τι δεν τηρήθηκε...
Για τα ψίχουλα που αρκέστηκες να πάρεις...

Είμαι καλά να λες...
Κι ας απομακρύνονται τα όνειρά σου...
Κι ας γκρεμίστηκαν έτσι απρόβλεπτα τα πρότυπά σου...
Κι ας φαίνονται κάποιες στιγμές όλα αδιέξοδα...
Κι ας σου κόβεται η ανάσα από τον πόνο...
Να ξυπνήσεις ένα πρωί σε άλλη ζωή δεν γίνεται...
Γι'αυτό προσπάθησε να ομορφύνεις όσο γίνεται αυτή που έχεις...

                                                                                                      Λουκρητία Βοργία.

     Να σε βλέπω να γελάς, λοιπόν! Κάθε μέρα! Σήμερα ακόμα περισσότερο, μιας και είναι η Παγκόσμια Ημέρα Χαμόγελου, που τιμάται κάθε χρόνο από το 1999 την πρώτη Παρασκευή του Οκτώβρη.
Και να μετράς τη ζωή σου με τα χαμόγελα και όχι με τα δάκρυα. Ξεκίνα από το να χαμογελάς κάθε πρωί στον εαυτό σου στον καθρέφτη και σύντομα θ΄αρχίσεις να βλέπεις μια τεράστια αλλαγή στην ζωή σου.


                    Γιατί τα περισσότερα χαμόγελα ξεκινούν από ένα άλλο χαμόγελο...

                                          

29 Σεπτεμβρίου 2016

Μέσα από μια καρτ ποστάλ...


     "Να γυρίζεις τη γης, να βλέπεις - να βλέπεις - και να μην χορταίνεις, καινούργια χώματα και θάλασσες κι ανθρώπους και ιδέες, και να τα βλέπεις όλα για πρώτη φορά, να τα βλέπεις όλα σα για τελευταία φορά, με μακρόσερτη ματιά. Κι έπειτα να σφλανάς τα βλέφαρα και να νιώθεις τα πλούτη να κατασταλάζουν μέσα σου ήσυχα, τρικυμιστά, όπως θέλουν, ωσότου να τα περάσει από την ψιλή κρισάρα του ο καιρός, να κατασταλάξει το ξαθέρι απ' όλες τις χαρές και τις πίκρες σου - τούτη η αλχημεία της καρδιάς, είναι, θαρρώ μια μεγάλη, αντάξια του ανθρώπου ηδονή". 

                                                                     Νίκος Καζαντζάκης"Ταξιδεύοντας στην Ισπανία".

     Ταξίδι για ΄μένα, σημαίνει, ο κάθε δρόμος να σε πηγαίνει στην άκρη του εαυτού σου. Ταξίδια μακρινά ή κοντινά, διαδρομές της ψυχής αλλά και του μυαλού. Και τα ταξίδια του νου είναι τ' ακριβότερα ταξίδια. 
Τα ταξίδια, όπως και τα βιβλία, προσφέρουν εμπειρίες, συναισθήματα, αναμνήσεις, γνώσεις, εικόνες, προβληματισμούς, πηγαίνουν τη σκέψη ένα βήμα πάρα πέρα. Είναι αξιοθαύμαστο, στ΄αλήθεια, πως ακόμα κι αν χαθούν οι φωτογραφίες ενός ταξιδιού, στη μνήμη παραμένουν οι εικόνες ζωντανές έτσι κι αλλιώς.

    Το καλοκαιρινό δρώμενο της Μαρίας ΝΤαξιδεύοντας με μια καρτ ποστάλ, δεν σας κρύβω ότι με ενθουσίασε σαν ιδέα εξ αρχής! Αφενός, γιατί όπως κατάλαβες, παρεάκι, αγαπώ πολύ τα ταξίδια και αφετέρου επειδή λατρεύω εξίσου τις καρτ ποστάλ. Ανυπομονούσα για το μυστικό μου ταίρι, μα ομολογώ, ότι ακόμα περισσότερο ανυπομονούσα για την καρτ ποστάλ που θα παραλάμβανα.


     Και έφτασε! Την πήρα στα χέρια μου μόλις προχθές και η χαρά μου είναι μεγάλη, ίδια με ενός παιδιού. Επειδή είναι μία και μοναδική, όπως και ο μυστικός μου αποστολέας... Επειδή είναι χειροποίητη και η δημιουργός του θεωρώ ότι είναι ξεχωριστή στο είδος της (κατά καιρούς, έχω θαυμάσει και ομολογουμένως, "ζηλέψει" τις υπέροχες δημιουργίες της)... Επειδή με συγκίνησε με τα λόγια της και εύχομαι από καρδιάς, να πραγματοποιήσει σύντομα το όνειρό της...



  Κι επειδή συνοδευόταν από μια παραμυθένια καρδιά με μεθυστικό άρωμα...

     Όχι, Μαριάννα μου, δεν έχω πάει στο μέρος της καρτ ποστάλ σου. Όμως, αφέθηκα σ΄ένα ταξίδι ονειρικό να περιπλανηθώ στις ομορφιές και στα δρομάκια της φωτογραφία σου, όταν την παρέλαβα. Κι αν την πραγμάτωση των ταξιδιών μας αναβάλλουμε, πάντα ελπίζουμε σε ένα αύριο που θα μας ταξιδέψει εκεί που η καρδιά μας ποθεί. Σ΄ευχαριστώ πάρα πολύ, για τα όσα απλόχερα μου χάρισες φίλη μου!!

     Θα σ΄αφήσω κάπου εδώ τώρα, παρεάκι. Ξέρω ότι εξαφανίστηκα, πάλι, για αρκετό καιρό, όμως έμπαινα κλεφτά στα σπιτάκια όλων σας και παρακολουθούσα σαν κομήτης. Θα τα ξαναπούμε σύντομα, ωστόσο. Να είστε όλοι καλά και να περνάτε ακόμα καλύτερα!


                                       

     Υ.Γ. Ήξερες πως, η επίσημη ονομασία της καρτ ποστάλ είναι Επιστολικόν Δελτάριον? Όμως, δεν πρέπει να συγχέεται με το Ταχυδρομικά Δελτάρια, τα οποία είναι μη εικονογραφημένα. Έχει άπειρους φίλους ανά τον κόσμο και ο διεθνής όρος για τη μελέτη και τη συλλογή των Επιστολικών Δελταρίων είναι άμεσα συνδεδεμένος με την ονομασία τους: Δελτολογία (στα αγγλικά: Deltiology). Παρ΄όλα αυτά, στη χώρα μας χρησιμοποιείται ο όρος Καρτοφιλία για τους συλλέκτες του είδους, κάτι αντίστοιχο με το Φιλοτελισμό για τους φίλους του γραμματοσήμου.